برگی از یک کتاب/ (3)86

تکیه؛ خاک جای صوفیان و زاهدان کاربرد دیگر تکیه برای تصوف، مقبره یا جای خاک صوفیان و عارفان است. همانطور که پیشتر در بررسی خانقاه های عثمانی بیان شد، بخشی از تکیه به مزار مشایخ اختصاص داشت. اما در ایران از دوره صفوی، تکیه مفهومی متفاوت یافت و به برخی از مقابر زاهدان و عارفانادامه خواندن «برگی از یک کتاب/ (3)86»

برگی از یک کتاب/ (2) 86

تکیه؛ خانقاه قلندران و دراویش ظاهراً از قرن هشتم به بعد، در کنار «لنگر» که محل تجمع قلندران بوده است، کلمه ی «تکیه» نیز به کار رفته است. شاید قدیم ترین شاهد آن در زبان فارسی بیتی از اشعار عبید زاکانی باشد که از زبان قلندریه می گوید: در لنگری که ماییم اندوه کس نباشد    ادامه خواندن «برگی از یک کتاب/ (2) 86»

برگی از یک کتاب/ (1) 86

برگی از کتاب «تصوف ایرانی و عزاداری عاشورا» تکیه مقدمه: واژه ی «تکیه» و ترکیبات آن (تکیه دادن، تکیه داشتن، تکیه کردن) به معنای پشت به چیزی گذاشتن، اعتماد کردن، پشت دادن و آسایش نمودن، چیزی که بر آن پشت گذارند، از قدیم در فارسی کاربرد بسیار داشته است. این واژه در زبان ترکی وادامه خواندن «برگی از یک کتاب/ (1) 86»