مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (6)

در مدح مولی الموالی علی علیه السلام شاهی که وصی بود و ولی بود، علی بود     سلطان سخا و کرَم و جود، علی بود مسجود ملایک که شد آدم، ز علی شد     آدم چو یکی قبله و مسجود، علی بود هم آدم و هم شیث و هم ایوب و هم ادریس     هم یوسف و همادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (6)»

مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (5)

به قلم: حضرت آقای حاج سلطانحسین تابنده گنابادی رضا علیشاه دیگر از آثار مولوی کتاب «فیه ما فیه» است که مجموعه ی تقریرات و بیانات و نصایح او در مجالس می باشد و فرزندش، معروف به سلطان ولد، آنها را به صورت کتابی درآورده است؛ و خیلی شیوا و شیرین و دارای مطالب بسیار نغزادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (5)»

مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (4)

به قلم: حضرت آقای حاج سلطانحسین تابنده رضا علیشاه و اینطور معروف است که مولوی هنگام وجد و سماع که از خود بیخود می شد و توجهی به ظاهر نداشت، دور ستونی می چرخید و مطابق آهنگ نوازندگان به موجب الهامات روحی و رشحات حالی اشعار و غزلیاتی می سرود و مقیّد به حفظ آدابادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (4)»

مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (3)

به قلم: حضرت آقای حاج سلطانحسین تابنده گنابادی رضا علیشاه از مولانا چند اثر نفیس به یادگار مانده که نماینده ی روح زنده و قلب پاک و مراتب عالیه ی روحی او می باشد؛ و دوستداران حقیقت را به سوی خود جذب می کند. و هر یک از آنها گنجینه ای از علم و معرفتادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (3)»

مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (2)

به قلم: جناب آقای حاج سلطانحسین تابنده گنابادی رضا علیشاه تولد مولانا در ششم ربیع الاول 604 در بلخ؛ و وفاتش در پنجم جمادی الثانیه 672 در قونیه اتفاق افتاد و در آنجا مدفون گردید؛ و مزار فیض آثارش مورد توجه خاص و عام و دارای روحانیتی خاص و فیضی عام است. مولوی خراسانی استادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه السلام (2)»

مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه اسلام (1)

  پیش درآمد بسم الله الرحمن الرحیم ای خدا ای قادر بی چند و چون     واقفی بر حال بیرون و درون بگذران از جان ما سوءالقضا     وامَبُر ما را ز اخوان الصفا   (مولوی) بسیاری از برادران اسلامی گمان برند که مولانا جلال الدین محمد بلخی خراسانی عقیده ی اهل سنت را داشته و از روشادامه خواندن «مولوی؛ تشیّع و بعض اشعار او در مدح حضرت علی علیه اسلام (1)»