یک شعر/16

غزل بیدخت (1) شدم دیوانه؛ کو جانان بیدخت؟     کجا زنجیر و کو زندان بیدخت؟ به زنجیر سر زلفش     ببندید     دلم را، ای  هواداران    بیدخت طبیبا، درد من دردیست مشکل     ندارد چاره جز درمان بیدخت بود آیا که غلطد در حضورش     سرم، چون گوی در میدان بیدخت؟ بده ساقی مرا آن می که سازد     ز خودادامه خواندن «یک شعر/16»