یک شعر/19 (2)

در وصف بیدخت (2) سی و هفتم ز اقطاب طریقت     زمان را حجّت و برهان بیدخت هزار و چارصد با سیزده بود     که تن شد ناگهان مهمان بیدخت بیارامید   نزد  جدّ  و  بابش      نهان شد  عارض  تابان  بیدخت به روز یازده ز اوّل ربیع است     عروج  ظاهر  جانان    بیدخت نهاده گرچه بر خاک، آن تنادامه خواندن «یک شعر/19 (2)»

یک رباعی

آن وادی امن و رَوح و ریحان، بیدخت آن مُلک سلیمانی و رضوان، بیدخت آن قبله ی عشاق  و  مطاف رندان منزلگه  یک جمع پریشان،  بیدخت ……………………………… سرو سروستان، مجموعه اشعار حاج جواد اذعان متخلص به بیچاره، تهران، انتشارات ما، 1379، صفحه 121.