یک شعر/4

خانه ی حسد (ابیاتی از مثنوی معنوی) مرغ بر بالا، و زیر آن سایه اش     می دود بر خاک، پرّان مرغ وش ابلهی  صیاد  آن  سایه    شود     می دود چندان که  بی مایه   شود بی خبرکآن عکسِ آن،مرغ هواست     بی خبر که اصل آن سایه کجاست تیر اندازد   به  سوی  سایه او      ترکشش خالی   شودادامه خواندن «یک شعر/4»

شعر/9 ترانه های خراسانی(2)

برخی ترانه های روستائی خراسانی که کم و بیش در بیدخت گناباد هم زمزمه می شد: اَلا دختر دو چشم زاغ    داری     سبد در دست و میل باغ داری سبد در دست و میل باغ ما کن     بچین شفتالو و ما را رضا کن *** اَلا دختر  به حق  شش    بِرارِت     نَکِش سرمَه به چشمونادامه خواندن «شعر/9 ترانه های خراسانی(2)»

یک شعر/3

  آمد بهار عاشقان آمد بهار عاشقان تا خاکدان بستان شود آمد ندای آسمان تا مرغ جان پران شود هم بحر پرگوهر شود هم شوره چون گوهر شود هم سنگ لعل کان شود هم جسم جمله جان شود گر چشم و جان عاشقان چون ابر طوفان بار شد اما دل اندر ابر تن چون برق‌هاادامه خواندن «یک شعر/3»

یک شعر/2

در نعت حضرت رسول اکرم(ص) ( به مناسبت ایام با سعادت میلاد حضرت پیامبر اکرم(ص) و حضرت امام جعفر صادق(ع) خوش رحمتی است یاران، صلوات بر محمد       گوئیم از دل و جان،   صلوات بر محمد گر مؤمنی و صادق،   با ما    شوی  موافق       کوریّ  هر منافق،     صلوات بر محمد در آسمان فرشته،  مهرش  به جان ادامه خواندن «یک شعر/2»

شعر/6 ترانه هاي خراساني(1)

برخي ترانه هاي خراساني كه كم و بيش در بيدخت هم زمزمه مي شد( و مي شود): ………………………………………. گلي مايم وگرنه خار بسيار    وفا مايم وگرنه يار بسيار گلي مايم كه در سايش نشينم    وگرنه سايه ي ديوار بسيار *** دو چشمونت مرا بي خواب داره   دو گيسويت مرا بي تاب داره به دور رويادامه خواندن «شعر/6 ترانه هاي خراساني(1)»

یک شعر/1

اندر شرح احوال علی اکبر حسین(ع)                                                                                                  ادامه خواندن «یک شعر/1»