شعر سعدی در وصف حضرت محمد (ص)

ماه  فرو  ماند   از  جمال  محمد              سرو  نباشد  به اعتدال  محمد قدر فلک را کمال و منزلتی نیست           در نظر  قدر  با کمال    محمد وعده‌ی  دیدار هر کسی  به  قیامت          لیله‌ی اسری شب وصال محمد آدم و نوح و خلیل و موسی و عیسی        آمده  مجموع  در ظلال   محمد عرصه‌ی گیتی مجالادامه خواندن «شعر سعدی در وصف حضرت محمد (ص)»

يك شعر

ابياتي از يك سروده ي جناب آقاي سيّد هبه الله جذبي (ثابت علي) رحمت الله عليه، شيخ بزرگوار سلسله نعمت اللهي سلطان عليشاهي گنابادي، به هنگام شرفيابي به بيدخت در سال 1396 قمري   به حمدالله ديگرباره بشكفت     گل بختم به ارض قدس بيدخت چه بيدختي كه ارضش رشك رضوان     چه بيدختي كه بويش مُشكادامه خواندن «يك شعر»

یک ترانه

زبون آسمون (121) شاعر: رضا صادقی  آهنگ: رضا صادقی تنظیم: رضا صادقی/ معین راهبر از آلبوم: دیگه مشکی نمی پوشم ………………. چشمای آسمونیتو توی آسمون دیدم مهربونیتو توی لبخند نازت فهمیدم لحن شیرین سلام تو یه حس ساده بود لحظه هام برای عاشق شدنم آماده بود نفرت از رسیدن به مقصد و ندیدنت حس ازادامه خواندن «یک ترانه»

یک شعر/9

کوک کن ساعتِ خویش سروده ی: کیوان هاشمی ……………………………………. کوک کن ساعتِ خویش اعتباری به خروس سحری، نیست دگر؛ دیر خوابیده و برخاستنش دشوار است. کوک کن ساعتِ خویش که موٌذن، شب پیش دسته گل داده به آب؛ و در آغوش سحر رفته به خواب. کوک کن ساعت خویش شاطری نیست در این شهر بزرگادامه خواندن «یک شعر/9»

شعر (خاک بیدخت)

خاک بیدخت هزاران آفرین بر خاک بیدخت     به خاک پاکِ پاکِ پاکِ بیدخت هزاران آفرین بر سرزمینش     که من هرگز نمی بینم قرینش بوَد بیدخت همچون اختری پاک     که تابد از زمین بر چرخ و افلاک دیار عارفان و   قطب الاقطاب     سرا  و  مولد    مردان کمیاب دیارش زادگاه عارفان   است     مقامش فوق تفهیم و بیانادامه خواندن «شعر (خاک بیدخت)»

برگي از يك كتاب/26

برگي از كتاب تاريخ منظوم خراسان شهرهاي خراسان به نظم (ابيات 44 تا 55) . . . از آنجا رهي هست بر سبزوار     گناباد  باشد  به سمتي   گذار سر راه هم شهر بردسكن است     كه بر من تو گويي يكي موطن است گناباد شهري است آباد و خوب     به ملك خراسان به سمت جنوب گنابادادامه خواندن «برگي از يك كتاب/26»

عکس 103

   اذان در صحن کوثر: چه خوش باشد میان  صحن کوثر    لب حوض و درختان   سایه گستر    حریم و روضه ی سلطان علیشاه    صدای       دلکش          الله اکبر

یک شعر/8

ابیاتی از یک سروده ی امیرالشعرای نادری —————————– در مدح جناب صالح علیشاه گنابادی تعالی الله که کام دل      بر آمد     مرا دل سوی کوی دلبر    آمد سپاس حق که زی مقصد رسیدیم     گل از گلزار حسن دوست چیدیم نمودیم  از صفای   کعبه ی دل      به ارض اقدس بیدخت   منزل بود بیدخت این یا    عرشادامه خواندن «یک شعر/8»

یک شعر/6 (1)

     بی تو من زنده نمانم (جواب شعر کوچه) بی تو طوفان زده ی دشت جنونم     صید افتاده به خونم     تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم؟   ***    بی من از کوچه گذر کردی و رفتی     بی من از شهر سفر کردی و رفتی     قطره ای اشک درخشیدادامه خواندن «یک شعر/6 (1)»