یاد یاران/28

 شادروان استاد محمد حسن رضایی بیدختی

استاد رضايي

زنده ياد استاد محمد حسن رضايي بيدختي

نوشته ی: احسان علی اصغری

منبع: سایت محترم بیدخت1

استاد محمد حسن رضایی بیدختی [فرزند مرحوم شیخ یوسف]، موسیقی دان و نوازنده بیدختی سحرگاه شنبه بیست و نهم شهریور ماه نود و سه جهان صداها را ترک کرد تا خاطره ی ساز و صدایش برای مان بماند. وی در سال 1320 در شهر بیدخت به دنیا آمد و در جوانی وارد ارتش شد. در آن جا بنا به علاقه و استعدادی که داشت به گروه موزیک پیوست و نوازنده گی سازهای بادی را آغاز کرد.

ساز تخصصی وی کلاربنت بود و خیلی زود توانست آهنگ های ایرانی را با این ساز غربی با تسلط عجیبی اجرا کند به طوری که مورد توجه موسیقی دانان و نوازندگان زبده قرار گرفت و دعوت به همکاری شد. در دهه ی چهل در استان کردستان با همراهی دکتر کامکار که از دوستان و همنوازان دوران جوانی اش بود برنامه های بسیاری را در رادیو سنندج و دانشسراها و هنرستان های موسیقی اجرا می کرد و در این زمان مدرس رسمی هنرستان های موسیقی در غرب کشور بود. وی تسلط بی نظیری بر دستگاه ها و گوشه های موسیقی ایرانی داشت و زبان موسیقی را به خوبی می شناخت و علاوه بر تدریس، آهنگسازی و رهبری گروه های موسیقی را نیز بر عهده داشت . استاد رضایی در سال 64 به بیدخت بازگشت و در شرایطی فعالیت های موسیقایی خود را آغاز کرد که هنوز موسیقی در شهرستان گناباد، هنری مهجور و مورد بغض بود. در سال های دهه ی شصت وی با راه اندازی چند گروه موسیقی و رهبری این گروه ها ، اجراهای مردمی زیادی فراهم کرد . وی از هر فرصتی برای ترویج موسیقی در میان جامعه و مردم استفاده می کرد: از آهنگسازی و رهبری گروه های موسیقی در اجراهای مردمی گرفته تا تشکیل و حمایت گروه های سرود در مدارس و مهدکودک ها، تا اجرای قطعات زنده در مراسم عزاداری عاشورا، تا تشکیل گروه موزیک در پادگان های نظامی و آهنگسازی و اجرا برای نمایش های تعزیه. وی بسیار خونگرم ، مهربان و هنرمندی فروتن و عاشق هنر و موسیقی و ادبیات بود و دلبستگی فراوانی به فرهنگ و هنر ایرانی داشت . او توانست هنر موسیقی را در گناباد نهادینه کند و هنرمندان و نوازندگان منفرد موسیقی را گرد هم جمع کند. از ایشان قطعات و اجراهای بسیاری برجا مانده است. استاد رضایی موسیقی را به فرزندان خود نیز آموخته بود و هم اکنون فرزندش احمد رضایی مدرس پیانو و ویلن است و مهدی رضایی نوازنده سازهای کوبه ای و درام است.
یادش گرامی و روانش شاد باد

(با تشکر از برادران مکرّم، آقایان عباس کاخکی و نقی بیدختی که همزمان عکس مرحوم استاد رضایی را ارسال داشتند.)

 

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در شرح حال ارسال شده و با , , , , , , , , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s