در مکتب استاد/14

     پرسش: لطفاً توضيح بفرمائيد كلمه ي ستوده كه به ضم « س» گفته مي شود اگر به همين صورت درست است پس ستايش را بايد سُتايش گفت در حالي كه اين كلمه را به كسر« س» تلفظ مي كنند.

     پاسخ: در اين ترديدي نيست زيرا اين قبيل مصدرها كه اول آنها« س» است در اصل اول آنها « الف» بوده. در موقعي كه براي اختصار « الف» را از اول فعل مي اندازند، حركت الف را به حرف مابعد، يعني « س» انتقال مي دهند؛ مثل ايستادن كه وقتي الف اول آن افتاد« سِتادن» مي شود نه« سُتادن» و چنانكه نوشته اند، همانطور كه اسم مصدر اين فعل را سِتايش مي گوييم اسم مفعول آن را هم بايد« سِتوده»( به كسر سين) بگوييم مثل فعل نمودن كه اسم مصدر آن نمايش است و اسم مفعول آن بايد « نَموده»( به فتح اول) باشد نه« نُموده»( به ضم يا كسر اول).

     پرسش: پس« نُمونه»( به ضم اول)هم درست نيست و بايد« نَمونه»( به فتح اول) باشد.

     پاسخ: البته.

     پرسش: راهنُما و رهنُما هم درست نيست و بايد راهنَما و رهنَما باشد؟

     پاسخ: البته. بهترين دليل اين است كه« نَما» ي خانه مي گويند و نه« نُما» ي خانه.

………………………………………………….

در مکتب استاد، سعید نفیسی، مؤسسه مطبوعاتی عطائی، تهران، 1343.

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در ادبی ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s