پند و حکمت/24

آراسته به دل

در قيامت، تو مي گويي: تنِ من، تنِ من؛ و مصطفي مي گويد: امت من، امت من؛

و بهشت مي گويد: نصيب من، نصيب من؛ و دوزخ مي گويد: قِسم من، قِسم من؛

و ربّ العزّه مي گويد: بنده ي من، بنده ي من.

چندين هزار خواننده ي من به انواع لغات از مُسبّحان و مُهلّلان.

هرگز كسي را نگفتم: لبّيك عبدي، اُدعوني اَستجب لكم.

چند سال است، و چه جاي سال و ماه است، تا مي گويم: عبدي.

و تو هرگز نمي گويي: لبّيك.

شرمت باد.

بنده ي من، چون تو مرا خواني، اجابت كنم. چرا چون من تو را خوانم، اجابت نكني؟

لا تقنطوا نگر؛ از رحمت ما نوميد نگردي و طمع از عفو ما نبرّي.

هرچند كه گناهت را نهايت نيست و عيبت را عدد نيست و زلّتت را اندازه نيست؛

رحمت ما را حد نيست و عفو ما را قياس نيست و كرامت ما را اندازه نيست.

ابليس در ميانه طعن زد كه: اصلش از گِل است.

اي لعين، ظاهري بيني آراسته به گِل؛ باطن نمي بيني آراسته به دل؟

                                                      احمد سمعاني

     منبع: روح الارواح

………………………………………………….

     كيميا (1)، دفتری در ادبیات و هنر و عرفان، دکتر حسین الهی قمشه ای و احمد بهشتی شیرازی، روزنه، تهران،

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در پند و حکمت ارسال شده و با , , , , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s