معرفی کتاب/1

عنوان كتاب: بيان السّعادة في مقامات العبادة

تفسیر بیان السعاده

تفسیر بیان السعاده حضرت آقای سلطان علیشاه گنابادی

نام معروف: تفسير بيان السّعادة؛

مؤلف: سلطان محمد گنابادي معروف به سلطان عليشاه؛

تولّد: 1251 قمري؛

وفات: 1327 قمري؛

مذهب: شيعه صوفي؛

زبان: عربي؛

تاريخ تأليف: 1311 قمري؛

تعداد مجلدات: 4 جلد؛

مشخصات نشر: تهران، چاپ اول، 1314 در يك جلد؛

چاپ هاي ديگر:

تهران، دانشگاه تهران، 1358 قمري – 1344 شمسي، قطع رحلي بزرگ؛

بيروت، مؤسسه اعلمي للمطبوعات، چاپ دوم 1408 قمري؛

و چاپ جديد بر اساس چاپ دانشگاه، همراه با مقدمه سلطان حسين تابنده گنابادي.

توضيحات:

     مؤلف اين تفسير، حاج سلطان محمد تابنده گنابادي، از علماي صوفي تحصيل كرده در مشهد مقدس و نجف اشرف است كه جز فقه و اصول، در علوم عقلي و عرفاني نيز تحصيل كرده و از محضر درس حاج ملاّ هادي سبزواري در فلسفه استفاده برده است.

     ويژگي اين تفسير، بيش از همه، ارائه ي مباحث عرفاني و فلسفي در لا بلاي تفسير و توضيح آيات است. البته نه به اين معنا كه از ظاهر لفظ خارج شود، بلكه با تأكيد بر قواعد نظري و عملي عرفان، استفاده ي تفسيري مي كند و گاه كشف و مشهودات را بيان مي كند. از اين نكته كه بگذريم، گرايش شيعي و بهره گيري از آبشخور وحي، يعني اقوال اهل بيت(ع) در اين تفسير، قابل توجه است.

     صاحب الذّريعه، حاج آقا بزرگ تهراني، در كتابش( الذّريعه، ج3/181) با توجه به نقل برخي و به دلايلي معتقد است كه اين تفسير ، انتحال از كتب ديگران است. اما يكي از احفاد گنابادي در مقدمه ي تفسير ، اين ادعا را كاملاً نفي و دلايلي افاضه مي كند كه اين كتاب نه تنها نمي تواند انتحال باشد، بلكه برخي مطالب آن كاملاً ابتكاري و تحقيقات رشيقه ي مؤلف است كه به فكر او راه يافته و در كتب متقدّمين ذكري از آن به ميان نيامده است.

     شيوه ي ورود و خروج در مطالب تفسير به اين شكل است كه در آغاز سوره، اسم سوره، عدد آيات، مكي و مدني، فضل سوره و فضيلت و ثواب تلاوت را ذكر مي كند. سپس شروع به تفسير آيات مي كند كه در آن، بحث قرائت، صرف، نحو، لغت و احتمالات تفسيري و احياناً اقوال مفسّرين را مي آورد. آنگاه به نقل روايات از اهل بيت(ع) مي پردازد. از خصائص اين تفسير، اهتمام به مسأله ي تناسب آيات پيشين و پسين آنها مي باشد. همچنين در نقل و استناد به روايات، جدّي است تا جايي كه كمتر روايتي را نقل و يا طرد مي كند، بلكه تا جايي كه ممكن است ميان اخبار جمع مي كند. ويژگي سوم تفسير، در برگزيدگي مباني و اصطلاحات عرفاي صوفيه است كه در پاره اي موارد از مدلول و ظاهر لفظ خارج مي شود و به معناي بطني و اشاري و، يا به تعبيري، تأويلي قرآن مي پردازد.

     شايان ذكر است كه اين تفسير توسط محمد رضاخاني و حشمت الله رياضي تر جمه و در سال 1372، جلد نخست آن در مركز چاپ و انتشارات دانشگاه پيام نور به طبع رسيده است.

     [ اضافه می شود كه ترجمه ي تفسير بيان السعاده در 14 جلد و يك ضميمه ي جلد دهم، در فاصله ي سال هاي 1372 تا 1382 خورشيدي توسط دانشگاه پيام نور و انتشاراتي هاي سرّالاسرار و محسن به چاپ رسيده است.]

…………………………………………………….

     شناخت نامهْ تفاسير، نگاهي اجمالي به 130 تفسير برجسته از مفسّران شيعه و اهل سنّت، سيد محمد علي ايازي، رشت، كتب مبين، 1378، ص 51.

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در فرهنگی, ادبی ارسال شده و با , , , , , , , , , , , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s