شعر /4 کرامات قاسم بن حسن

 

    اندر کرامات  قاسم بن حسن(ع)                                                                                                                                                                                                       در بيان شمّه اي از مقامات و مجموعه اي از كرامات جناب قاسم سلام الله عليه:عاشورای 1434بیدخت/5 آذر1391

من كي ام ليلي و ليلي كيست، من    ما يكي روحيم اندر دو بدن

                                                            مولوي

                           ***

باز دارم راحت و رنجي به هم       متحد عنواني از شادي و غم

نازپرور نوعروسي هست، بكر       مرمرا در حجله ی ناموس فكر

نوعروسي نقد جانش   رو نما        تا نگيرد، كي نمايد رو  به ما

تا كي اندر حجله ماند اين عروس     دل چو داماد از فراقش در فسوس

زين عروسم، مدّعا داني كه چيست      مدّعا را روي ميداني به كيست؟

با عروس قاسم  اينجا هست  رو       مدّعايم  جمله باشد    ذكر او

اندر آن روزي كه بود از ماجرا       كربلا بر عاشقان،  ماتمسرا

خواند    شاه دين، برادر زاده را       شمع ايمان،  قاسم آزاده  را

وزدگر ره، دخترخود پيش خواند      خطبه ی آن هردو وحدت كيش خواند

آنچه قاسم را ز هستي   بود نقد        مرعروسش را به كابين بست عقد

طالب و مطلوب را  دمساز كرد       زهره را با مشتري انباز كرد

هردو را  رسم رضا  تعليم  داد        جاي  اندر حجلهْ تسليم    داد

ليك جا نگرفته داماد و عروس        كز ثري شد بر ثريا بانگ كوس

كاي قدح نوشان صهباي اَلَست         از مراد خويشتن  شوييد  دست

كشته گشتن عادت جيش شماست       نامرادي بهترين  عيش شماست

آرزو را ترك گفتن خوشتر است       با عروس مرگ خفتن خوشتراست

كي خضاب دستتان باشد صواب؟       دست عاشق را زخون بايد خضاب

اين صدا آمد چو قاسم را به گوش      شد ز غيرت وز تغيّر در خروش

خاست از جا و عروس مقبلش       دست حسرت زد به دامان دلش

راهرو را پاي   از رفتار ماند        دل ز همراهي و دست از كار ماند

گفت از پيش من اي بَدرالدّجي        چون برفتي، بينمت ديگر كجا؟

نوعروس خويش را بوسيد چهر      خوش درآغوشش كشيد از روي مهر

زآستين اشكش ز چشمان پاك كرد     بعد از آن، آن آستين را چاك كرد

گفت: در فردوس چون كرديم رو     مرمرا  با اين نشان  آنجا  بجو

                                                        عمّان ساماني

…………………………………………

     گنجينة الاسرار، برداشتي عرفاني از عاشوراي حسيني، عمان ساماني، انتشارات نور فاطمه، تهران، 1362، ص 30.

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در ادبی, دینی, عکس ارسال شده و با , , , , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s