مناجات/1

الهی …

    ای کریمی که بخشنده ی عطائی، ای حکیمی که پوشنده ی خطائی، ای صمدی که از ادراک ما جدائی، ای احدی که در ذات و صفات بی همتائی، ای خالقی که گمرهان را رهنمائی، ای قادری که خدائی را سزائی، به ذات لایزال خود، به صفات با کمال خود، به عزّت و جلال خود، به عظمت و   جمال خود که: جان ما را هوای خود ده، چشم ما را ضیای خود ده، و ما را از روی رحمت خود آن ده که آن به.

          یا رب دل ما را تو به رحمت جان ده       درد همه را به صابری درمان ده

          این بنده  چه داند که چه می باید گفت       داننده توئی، هرچه تو دانی آن ده

…………………………………………………………..

     *** مناجات و مقالات خواجه عبدالله انصاری،از انتشارات کتابفروشی علمیه اسلامیه، تهران، ص 21.

دربارهٔ در کوچه های بیدخت

به عنوان یک بیدختی متولد دهه 1320 خورشیدی سعی دارم خاطرات و دانسته های خود در باره بیدخت چند دهه پیش را بازگو کنم. به عنوان چاشنی، برخی مطالب کوتاه دینی، فرهنگی و ادبی نیز اضافه می کنم. البته عکس های قدیمی نیز جایگاه خاص خود را دارند. همواره نیازمند راهنمائی و همکاری دوستان و همشهریان عزیز هستم؛ انشاءالله دریغ نخواهند ورزید.
این نوشته در مناجات ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s