287311_260

تقدیم با عشق

نوشته‌شده در بدون موضوع | دیدگاهی بنویسید

خوب است در نقل مطالب این وبلاگ، نام منبع ذکر شود 

نوشته‌شده در بدون موضوع | 2 دیدگاه

عکس 243

حضرت آقای مجذوب علیشاه حفظه الله تعالی در میان جمعی از فقرای بیدخت.

%d8%af%d9%87%d9%85-%d8%a2%d8%b0%d8%b1-95

نوشته‌شده در عکس | برچسب‌خورده با , , , | دیدگاهی بنویسید

یاد یاران/۵۹

همشهری عزیز٬ افسر با اخلاق و خدمتگزار صدیق پلیس راهور٬ زنده یاد سرکار سرهنگ علیمحمد ستوده بیدختی٬ فرزند مرحوم حاج محمد علی ستوده٬  روز سه شنبه ۳ آذر ۱۳۹۵ در مشهد مقدس به رحمت حق پیوست و در جوار بارگاه ملکوتی حضرت رضا علیه السلام آرام گرفت. روحش شاد؛ یادش گرامی.

148017402152758

زنده یاد سرهنگ علی محمد ستوده بیدختی

نوشته‌شده در عکس | برچسب‌خورده با , | دیدگاهی بنویسید

اربعین

۰۲ آذر ۱۳۹۵

مصطفی ملکوتی در شرق نوشت: اربعین در میان شیعیان مفهومی خاص دارد و عبارت است از بزرگداشت چهلم شهدای کربلا.

اینکه چرا در سال، روز چهلم شهادت امام حسین (ع) مراسم سوگواری و پیاده‌روی برگزار می‌شود، دست‌کم دو علت و منشأ دارد؛ نخست آنکه در حدود ۲۰ صفر سال ۶۱ هجری جابر ابن عبدلله انصاری، صحابی برجسته به زیارت امام حسین(ع) و شهدای کربلا می‌رود و ظاهرا او نخستین زائر بوده است؛ اگرچه اخبار ضعیفی از حضور اهل بیت امام (ع) در کربلا وجود دارد ولی این اخبار مورد قبول شیخ مفید و شیخ طوسی نیست؛ بنابراین تنها به حضور جابر انصاری در حوالی بیستم صفر در کربلا می‌توان استناد کرد و گفت مراسم اربعین زنده‌نگه‌داشتن این خاطره است.

اما تنها این نیست؛ زیرا برگزاری مراسم چهلم برای متوفا در ایران همچنان رواج دارد؛ هرچند دستوری در احکام دینی برای برگزاری مراسم چهلم دیده نمی‌شود. در اینجا به منشأ دوم اربعین که ریشه در یک فرهنگ باستانی دارد، می‌رسیم. در میان اقوام و فرهنگ‌های گوناگون برخی اعداد معانی و مفاهیم نمادین دارند؛ یکی از این اعداد، عدد ٤٠ است. «چهلم» از منظر تاریخی ریشه در تاریخ کهن ایران دارد.

گاه‌شمار دوره باستان بر پایه ٤٠ بوده است به این معنا که یک سال خورشیدی به ۹ برج ٤٠روزه تقسیم می‌شده است. برابر این گاه‌شمار که متأثر از آیین مهرپرستی بوده است، شب تولد خورشید یا مهر که به نام شب یلدا موسوم است، جشن می‌گرفته‌اند و مراسم شب چله را به جا می‌آوردند و فاصله آن با جشن سده نیز ٤٠ روز بود و… چنین بود که در آیین مهر عدد ٤٠ مقدس به شمار می‌رفت. در ادیان گوناگون همواره زمان‌های مقدس وجود دارد، در تورات در وصف توفان نوح گفته شده: چهل روز و چهل شب بر زمین باران بارید (عهد عتیق، ترجمه پیروز سیار، انتشارات هرمس، صفحه ۱۵۰) یا در جای دیگر گفته شده: موسی چهل روز و چهل شب در کوه سینا بماند (همان، صفحه ۳۷۱) که میقات حضرت موسی (ع) در چهل شب در قرآن تأیید شده است: و واعدنا موسی ثلاثین لیله و اتممنا ها بعشر فتم میقات ربه اربعین لیله… (اعراف، ۱۴۲). می‌گویند این آیه منشأ چله‌نشینی صوفیان شده است.

همچنین در روایات منقول از امامان معصوم نیز عدد ٤٠ فراوان دیده می‌شود؛ روایت داریم که در اثر لقمه حرام تا ٤٠ روز دعای مؤمن مستجاب نمی‌شود یا تا ٤٠ روز نمازش پذیرفته نمی‌شود یا ثواب خواندن آیت‌الکرسی مانند ٤٠ سال عبادت است و عباراتی مانند «چهل مؤمن» برای دعای نماز شب، «چهل همسایه» و «چهل قدم» برای کار خیر، «چهل حدیث» برای حفظ‌کردن، «چهل‌ روز» برای اخلاص‌ورزیدن و… برای همه ما آشناست. روشن است که منظور از عدد ٤٠ در اینجا عدد ١+٣٩ نبوده است، بلکه مراد کثرت است؛ البته «کثرت معین» و همچنان که در فرهنگ ایرانی وقتی گفته می‌شود «چهل‌ستون» یا «چهلچراغ» یا «چهل دختر» و «چهل گیاه» منظور دقیقا عددی با کمیت معین نیست، بلکه بیشتر مفهومی کیفی و نمادین دارد. اغلب بزرگان و علمای اسلام برای اعداد قدسیت یا نحوست ذاتی قائل نیستند ولی از جنبه اجتماعی سنت‌هایی وجود دارد که لزوما منشأ قدسی ندارد.

مراسم چهلم از آن جمله است. آنچه درباره چهلم شهدای کربلا رواج یافته است، پیوندی است که بین فرهنگ بومی ایرانی و علایق شیعیان که در طول تاریخ بالیده است و امروزه در قالب راهپیمایی بزرگ اربعین به نمادی سیاسی، مذهبی و اجتماعی تبدیل شده است، خود را نشان می‌دهد.

همچنان‌که در دوران انقلاب به‌ویژه در سال ۱۳۵۶ به بهانه چهلم شهدای قیام تبریز، راهپیمایی‌هایی در شهر‌های دیگر صورت گرفت و به‌طور سریالی اربعین شهدای شهرهای مختلف برگزار شده و موجب یک حرکت اجتماعی و سیاسی قدرتمندی شد که رژیم پهلوی نتوانست در برابر آن تاب بیاورد. با اینکه فلسفه چهلم ریشه در گاهشمار باستان ایران دارد و در تاریخ ایران «چله» بیشتر موسمی بوده است برای برگزاری جشن‌های آيینی اما در همزیستی با ادیان ابراهیمی بیشتر موسمی شده است برای عبادت و سوگواری.

تجلی این سنت اجتماعی در پیاده‌روی اربعین امام حسین(ع) بیش از هر جای دیگری آشکار است. حرکتی که برای تجدید خاطره روزی است که جابر انصاری به زیارت شهدای کربلا شتافت و مرحوم شیخ میرزاحسین نوری احیاگر آن بود. این مراسم امروز در اوج خود قرار دارد و تاریخ کربلا چنین بزرگداشتی را به خاطر ندارد.

نوشته‌شده در بدون موضوع | برچسب‌خورده با , , , | دیدگاهی بنویسید

عکس ۲۴۲

برگزاری مراسم اربعین شهادت حضرت امام حسین علیه السلام با حضور حضرت آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوب علیشاه و مشایخ بزرگوار سلسله حفظهم الله تعالی.

روز ۲۰ صفر ۱۴۳۸ (۳۰ آبان ۱۳۹۵)؛ حسینیه حایری٬ تهران.           (عکس از کانال عکس شما)

نوشته‌شده در مناسبت ها, عکس | برچسب‌خورده با , , , , , | دیدگاهی بنویسید

عکس/241

426330683_118689_2576839962078847010

حضرت آقای حاج دکتر نورعلی تابنده مجذوب علیشاه سلّمه الله تعالی

نوشته‌شده در عکس | برچسب‌خورده با , , , | دیدگاهی بنویسید

برگی از یک کتاب/۱۰۸

برگی از کتاب «درس ها و خاطراتی از استاد بدیع الزّمان فروزانفر»

تأسف و حیف

آقای حسن نورائی بیدخت (نویسنده و مترجم که چندین کتاب و مقالات متعدد در نشریات معتبر از وی منتشر شده است) می گوید: در سال ۱۳۴۷ در ترم زمستانی مدرسه عالی پارس [از مدارس عالی تشکیل دهنده ی دانشگاه علامه طباطبائی] که درس ادبیات داشتیم، استاد ما جناب دکتر فروزانفر بود و قرار بود شرح و توضیح گلستان سعدی را ارائه فرمایند. کلاس درس حدود ساعت شش بعد از ظهر تشکیل می شد و با توجه به فصل زمستان، تشکیل کلاس دیرهنگام تمام می شد. دقیقاً نمی دانم جلسه چندم بود که استاد پرسید: درس را ادامه دهیم یا کلاس را تعظیل کنیم و برویم؟ دانشجویان یکصدا فریاد زدند: برویم.

جناب فروزانفر با دلتنگی کاملاً مشهود گفتند: حیف، حیف! سپس بارانی سفید رنگ خود را از جالباسی برداشته و از کلاس خارج شدند. عذرخواهی دسته جمعی دانشجویان و واسطه قرار دادن رئیس دانشکده موثر واقع نشد و بعد از آن، دیگر ایشان به کلاس ما نیامد و تدریس کلاس ما را به ناچار استاد ماهیار نوّابی ادامه داد.

(به نقل از استاد محمود پیرهادی تواندشتی)

درس ها و خاطراتی از استاد بدیع الزّمان فروزانفر، تألیف و تدوین: شیبا پیرهادی تواندشتی، با مقدمه استاد محمود پیرهادی تواندشتی، اراک، انتشارات شهرآرا، صفحه ۱۳۴.

نوشته‌شده در کتاب | برچسب‌خورده با , , , , , , | 2 دیدگاه

عکس/۲۴۰

حضرت آقای مجذوب علیشاه و جناب آقای سید احمد شریعت (درویش فیضعلی) حفظهماالله تعالی.

آقایان بدیعی بیدختی (مأذون محترم اقامه جماعت فقرای بیدخت)، ذوشرافتین، محب الله حسینی، محمد زرقانی، عباس حقیقی، ابوالحسن فاطمی و… در عکس دیده می شوند.

مکان: صحن بالای مزار سلطانی بیدخت.    زمان: 1384.

812730456_52008

نوشته‌شده در عکس | برچسب‌خورده با , , , , , , , , , , | دیدگاهی بنویسید